انکه جز تو بیند ، هیچ نبیند.

در این بت خانه بت شکن را جای خالیست

بت است و کعبه لیک قبله این جا نیست

خواب

     بیدار است

گربه ها

      خمیازه نمی کشند

          و فاصله ها را

          گلدان های صبور

                  پر می کند

       اینجا

         خورشید

                  کمر به اطاعت درخت

                  بسته

           باز

             پر به شکوه سبزه

                                گشوده

                               و لاکپشت ها

                                شعر می دانند

                                اینجا

                                کجاست .......؟

چشم هایم را می بندم

جاده های رفتنت

میان پلک هایم

جا نمی شوند

                    پس بده !

مرا با خود می برد

دیشب

کسی

از هفت توی رویا

بیدار شدم

هنوز

 اینجا بودم

پیچیده در ملافه ای

 کسی

من را با خود نمی برد

         داد و گفت

            توبه شکن

               دید

                  نتوانم

      آیینه وار

        ز سنگ حادثه

               نشکن

                     دید

                      نتوانم

دنبال بهانه می گشتم

به تنهایی رسیدم

به دیوار بزرگ سکوت

پ ن : برای گل آفتاب گردانم : هیچ اتفاقی نیفتاده که باعث نگرانیت بشه . فقط موبایلم شارژ نداره و کامپیوترم رو هم جمع کردم . همین . تو اولین فرصت باهات تماس می گیرم. ( چقدر خوبه که این صفحه ی وبلاگ یه صفحه ی جهانیه  و تو هم می تونی بخونیش)

از سنگینی این سنگ

 بر پشتم